martia sheitoon

 مارتیا جون امروز ٩٢.١٠.٢٦ است و تو را با محسن غروب به خانه ما آورد که کلی با دیدنت شاد شدیم و باهات بازی کردیم  آخر شب هنگامی که می خواستین برین خونه تون تو دلت نمی آمد که بری و دست منو گرفته بودی و من هم شروع کردم تا تو رو بخندونم و تو هم انگار خوشت اومد و شروع کردی به خندیدن و با زبان بی زبونی به من فهموندی که تو هم بخند و این خنده من باعث شد که تا به هم نگاه می کردیم می خندیدیم و تو قهقهه می زدی عزیزم حدود ده دقیقه بی دلیل به هم نگاه کردیم و قهقهه زدیم با صدای مامان المیرا که جلوی در منتطر تو بود ازت خواستم که بری یعنی من ببرمت پیششون ولی تو دست منو گرفتی و اشاره کردی که بشینم و با نگاه تو صورتم دوباره خندیدی و من هم دنبال تو ...

  راستی خاله جون همان روز که گفتم باهم خندیدیم چند ساعت قبلش یعنی ٩٢.١٠.٢٦ عصر وقتی تنها پیش ما بودی و طبق معمول بدنبال فضولی و به هم ریختن رفتی تو آشپزخونه خلاصه کلی همه کشوها رو به هم ریختی و یکی از ظرف های شکر را ریختی زمین که صدای مادرجونت بلند شد و گفت پسرم این چه کاریه حالا برو نپتون بیار تا جمع کنم و تو مثل یه پسر بزرگ گوش دادی و بعد رفتی جارو دستی که از خودت بلندتر بود رو کشون کشون آوردی و دادی دست مادرجون و اون هم حسابی بوست کرد و قربون صدقه ات رفت بعد گفت این که نپتون نیست پس برو خاک انداز بیار که خوابیدی زمین زیر ظرفشویی و دستتو دراز کردی تا خاک انداز برداری و چون دستت نرسید آنقدر  هه هه گفتی تا مادر جون اومد برا...